Verhaaltje voor het slapen gaan,

Alhoewel niemand op donderdagavond vroeg in zijn bed ligt, Maar het gaat om het idee  Ik zat dus eventjes te bedenken hoe leuk we eigenlijk zijn, welke momenten ik gemist heb afgelopen paar maanden die ik in Curaçao zit. Maar ook welke momenten hoeveel gemis het eigenlijk al was toen ik een half jaar het bestuur in ging. Hoe sneu ik mezelf vond dat ik na een half jaar bestuur wel geteld een aantal minuten mijn mooie (gestreken en wel) rose blouse aan kon na de wissel. Hoe leuk de wissel was en hoe zeer ik overtuigd was om het niet laat te maken.

Hoe kon ik vergeten dat de tijd met LOLA tijdloos is, zoals ze hier zeggen… Jullie hebben de klok, wij de tijd. Dat is was ze op het Afrikaanse continenten tegen westerlingen zeggen. Tja het is maar hoe je er naar kijkt want je kan op veel manieren naar de tijd kijken. Uiteraard is dit gewoon weer een van mijn mega kansloze teksten.

Maar goed weg van de tijd, terug naar LOLA. LOLA, waar het allemaal begon was voor mij de meidentechniekdag zoveel jaar geleden, geweldig ik was inmiddels vrij van stage. Maar achteraf bleek het echt leuk te zijn. Dubbele punten, na een aantal meiden contacten te hebben uitgewisseld zat ik terug met iets te veel wijn achter me kiezen in het geweldige trein van Tilburg naar Ede-Wageningen. Ja is al even geleden denk dat sommige dit wel kunnen herinneren.. maar goed de tijd was gekomen dat ik mijn MBO diploma behaald had en ging wonen in Tilburg. Werd ik uitgenodigd door Nina om met de meiden mee te doen aan TUC, vooruit ik ging mee…. Nadat ik half Tilburg door gefietst was omdat mijn richtingsgevoel toch nog helemaal ver te zoeken was.. (nu wordt het al minder.) maar goed ook ik ben uiteindelijk bij Nina aangekomen en kreeg hapje voedsel en daarna door naar de TUC waar verder iedereen aan tafel zat met zo’n mooi roze blouse.. die wilde ik ook!! Na een geweldige tijd als lollie te hebben gehad en vaak mijn huis kwijt geweest, mocht ik me na enige tijd ook eindelijk officieel LOLA noemen en kon ik de TUC hierna eindelijk aan de tafel zitten MET roze blouse, was zo gelukkig als een klein kind.

Verder is LOLA, gewoon echt top, jullie zijn stuk voor stuk heerlijk om mee te ‘lachen gieren brullen’ maar ook voor een goed gesprek met soms wat tranen kan ik bij jullie terecht!

Maar goed, afgelopen weken is er een aantal keer nobody’s gedraaid, natuurlijk is elke letter uit dit liedje uit volle borst mee geblèrd, maar toch is het anders… het liedje is zijn liedje niet zonder LOLA, zonder pooltafel, of zonder op de bar in de opentijd… inmiddels zijn ze hier wel aan gewend en heeft iedereen de mega lekkere poster bekeken.

Lekker onbezonnen dronken worden, weten dat het altijd goed komt, het kwijt raken van LOLA terwijl de soos niet zo groot is. Er achter telkens achter komen dat wijn fijn is, en bier later op de avond ook. Dat er dozen flugel gekocht worden en ook daadwerkelijk op gaan en nog meer. Dat LOLA in belgie altijd opvalt als ze op stap zijn, zoek LOLA allemaal ergens anders maar allemaal in beeld. Of het naar huis gaan zonder doei te zeggen, of het naar huis willen gaan en 2 uur later nog steeds met je jas aan staat… Het tosti bakken midden in de nacht en voor de deur bij Renée buiten gillen zodat de buren ook weten dat we er weer zijn. Of lekker chaotisch eten bij elkaar, ik kan me nog wel is herinneren bij Suus thuis met zijn alle op de grond. En eigenlijk nog zoveel momenten waar ik uren over door kan lullen… maar we houden het voorlopig hier eventjes bij…

ONLY LOVE CAN MAKE A MEMORIE.

Misjullie! 

1514611_729593970425457_4638266670753776660_n

U ook genieten van:

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *