Studiereis voor TB en GTZ 2014 is aangebroken. Na 20 weken er al naar uit te kijken is het zover. De twee opleidingen, en dus ook alle lollies, gingen een week naar Spanje! Een week vol feesten, gezelligheid, nieuwe herinneringen. Een week  vol verassingen en waar het natuurlijk om gaat, een hele leerzame week. Het is natuurlijk nog wel een studiereis. In deze week is natuurlijk zoveel gebeurd, dat hier wel meerdere (korte) verhaaltjes over geschreven kunnen worden.

La primera noche
Na een lange busreis, een korte wandeling door de stad en de eerste poging om een warme chocolade melk te bestellen in het Spaans, werd het tijd voor een buffet met alle studenten en daarna de kroegjes in Zaragoza bezoeken.
De eerste kroeg waar we kwamen was een Irish Pub. Vrij leeg, maar werd al aardig vol naarmate er meer Nederlanders klaar waren met eten en het nuttigen van de (gratis) rode wijn. Na meer biertjes en/of borrels werd het alsmaar gezelliger. Later op de avond waren Eline en Kris al kwijt (of naar huis?) en Rieke was ook ineens weg. Pien en Minke hadden dus het idee dat Rieke met Eline en Kris mee waren. Precies op het moment dat de Franse Spanjaarden, die we daar ontmoet hadden, drankjes voor ons ging halen, vond Pien het ook tijd om naar huis te gaan. Vol overtuiging nam onze lieve Pien een tegenstribbelende Minke mee naar huis. ‘Maaarrr ik kreeg net een drankjeee!” Wist Minke nog niet uit te brengen.
Eenmaal terug in de kamer lagen Eline en Kris daar inderdaad, maar waar o waar was Rieke dan toch? Na een emotioneel gesprek te hebben gehad kwam Rieke ineens binnen. Netjes thuisgebracht. Maar in plaats van rustig te gaan slapen, was ze helemaal overstuur. Dat kwam omdat, zoals Rieke zei, ‘ze er hele-máál niks meer van snapte!’ Ja, dat ze er niks van snapte hadden we toen wel honderd keer gehoord. Maar wat snapte ze dan niet? Nadat ze nog een uur op de trap heeft gezeten en even had gedoucht, was ze dan eindelijk in staat om het uit te leggen. Ze had meer dan een uur door de stad gelopen om ons te zoeken (terwijl wij nog in de kroeg waren?) en dan uiteindelijk lag iedereen thuis in bed! Nadat Rieke het verhaal al vele malen verteld had en iedereen hoopte dat ze dan eindelijk klaar was, ging Rieke toch maar in bed liggen. Waarna ze ineens de slappe lach kreeg en het verhaal nog een paar keer begon te vertellen!
De volgende ochtend was er weer een vol programma. Nadat Rieke er achter was gekomen dat haar haren zo lekker roken omdat ze de avond er voor nog had gedoucht was het zoeken naar haar jas. Want waar die heen was bleef een raadsel. Aan het ontbijt heeft zij gevraagd of iemand toevallig wist waar haar jas heen was. “Ja, Rieke, die hebben we gister een half uur in de pub staan zoeken!” was daarop de reactie. Oeps, toch meer vergeten dan dat ze vooraf dacht.. Gelukkig konden we diezelfde dag haar jas nog ophalen in de pub, inclusief haar andere jasje wat ze blijkbaar ook meegenomen had! Gelukkig was het een avond die we in ieder geval niet meer zullen vergeten.. op een paar details na dan. .

 Zo scheel als een otter
Met zijn vieren waren ze aan het lunchen, Pien was helaas ziek. Nadat ze hadden betaald liepen ze richting de uitgang. Onderweg wenkte een vrouw ze, die al de hele tijd een zonnebril op had, en pakte iets uit haar tas. Iedereen stond te kijken van: Wat gebeurd hier? Maar Rieke is natuurlijk zo’n held dat zij de vrouw wel wil helpen. Er kwam een mysterieus zakje uit de tas van de vrouw en Rieke moest nog dichterbij komen. Uit het zakje kwam een klein flesje, Oogdruppels! De vrouw leunde naar achteren en hield haar eigen ogen met de handen open. Onder een koor van luid gelach van de andere lollies heeft Rieke de vrouw uit haar leiden verlost. In elk oog een druppeltje. Uiteindelijk bleef de vraag echter, waarom kan haar man dat niet doen? Hij zat immers al de hele tijd tegenover haar! Daar had Kris het antwoord al snel op gevonden. De man keek zo scheel dat je zijn pupillen bijna niet meer kon zien! Krom van het lachen wisten de vier lollies nog net het eetcafé uit te komen, om buiten nog harder in een scheur te liggen om dit bizarre moment.

Watch your steps please
Bij een studiereis horen natuurlijk ook nog andere dingen dan eten, drinken en feesten. Een studiereis is niet voor niets een STUDIEreis. Dus werd het tijd voor een rondleiding door een.. ja wat was het eigenlijk. Een oud gebouw dat leek op een kasteel maar nu werd gebruikt voor het parlement? Het was in ieder geval een gebouw met veel trapjes en drempels. Want overal waar we liepen, zei de gids: ‘watch your steps please!’ Ja, ja meneer, dat weten we nu wel.
Onderweg naar de laatste ruimte was iedereen vrolijk aan het lachen en druk aan het praten met elkaar, totdat er ineens een glad trapje was. Zo glad dat Eline, voor ze het zelf in de gaten had, daar ook van af gleed! Misschien had de gids dan toch gelijk.. Gelukkig was er met Eline niks aan de hand. Alleen door de opvang manoeuvre van Minke, die Eline bij de arm pakte, is de jas van Eline helemaal uitgescheurd! ‘Ach,’ zei Eline toen, ‘heb ik meteen een reden om een nieuwe jas te kopen’.

Tiempo de tapas
Als je in Spanje bent, moet er natuurlijk wel een keer Spaans gegeten worden. Eindelijk een leuk tapastentje gevonden, moet er nog ontcijferd worden wat alle gerechtjes inhoud. Ook hoorde er voor Rieke en Kris een bord gamba’s bij. Gemaakt in de keuken die speciaal voor ons eerder open is gegaan, want ja die rare Hollanders eten altijd zo vroeg. Een gamba rook wel heel apart en lekte een beetje bruine sap. ‘Ach gewoon opeten! Zal vast niks aan de hand zijn’ zeiden we allemaal tegen Rieke. ‘Als ik morgen ziek ben, komt het hier door’ zei Rieke toen.
Na weer een gezellige avond op stap te zijn geweest en een fles likeur 43 te hebben gedronken was het vrijdagochtend tijd om de rotzooi in de kamer op te ruimen, uit te checken en even boodschappen te doen voor onderweg.
Vrolijk en lachend liepen de meiden richting de supermarkt. Totdat Kris ineens zegt: ‘Rieke is aan het kotsen!’ En ja hoor, daar stond ze, boven een prullenbak. Want er was namelijk geen andere goede plek in de buurt. Na even gekotst te hebben ging het lachen weer verder. Maar o jeeh! Daar komt nog een vlaag. Nog wel een grote, groene straal vanuit Rieke de prullenbak in. Helaas bleek de prullenbak niet water (of kots) dicht te zijn, waardoor alles zo weer de stoep op drupte.
Rieke is nog een hele dag zo ziek geweest als een hond. Maar ze heeft hier wel van geleerd. Geen rotte gamba en  likeur 43 meer.

Een leerzame reis was het in ieder geval wel. We hebben geleerd dat rotte gamba’s niet goed voor je zijn, likeur 43 in combinatie met een perzikdrankje heel goed smaakt, ongelukjes in een klein hoekje zitten, je het beste een plastic tasje bij kan hebben in een muffe bus vol mensen met een kater, dat monniken nog slimmer zijn dan we dachten en dat ‘ingeblikte soda’ geen kaas, maar gewoon een blikje frisdrank is.

U ook genieten van:

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *