weergegeven: 1-5 van 5 resultaten
NIEUWS

Throwback Lustrumreis ||

Het is al anderhalf jaar geleden, maar het voelt als de dag van gisteren. LOLA’s 2e lustrumreis naar Marokko. Wat was die fantastisch!

Met onze reisleider Khalil (waar sommige van ons nog steeds berichtjes van krijgen #fjietfieuw) en 24 lola’s gingen we dan op reis. We verzamelde om 03:30u in onze prachtige soos, vol spanning, niet wetende waar de reis naartoe zou gaan. Om stipt 04:00u zou bekend gemaakt worden waar we heen gingen. En toen 03:57, aaargh over 3 minuten weten we waar we heen gaan, de nodige hints leiden ons al naar verschillende plaatsen. Maar nee hoor, dat was het niet. Kom, geef me nog een schrobbelèr riepen we, we houden het niet meer! Paar minuten later: 03:59 Ohw nee! Nog niet iedereen is er!? Nou ja, riep de organisatie, pech voor hun, moeten ze er maar optijd zijn, slapen is voor apen! Aftellen was het geblazen! DRIE, TWEE, ÉÉN…. we kregen het verlossende woord: Marokko! Dat is waar onze lustrumreis zou plaatsvinden. Met onze fantastische piemeltassen gingen we dan, op naar het vliegveld.

We zouden de reis beginnen in de Sahara. In de bus met zijn allen vol moed, enorme gezelligheid, muziek en gezang van onze zangeressen zaten we dan, een reis die 8 uur zou duren… ‘Khalil zijn we er al bijna?’, vroegen we. ‘Ja, ja, bijna, na deze berg zijn we er’, zei hij. De berg waren we voorbij, dus wij weer vragen ‘Khalil, hoelang duurt het nog?’. ‘Nog een uurtje, na deze berg zijn we er echt!’, vertelde hij ons. Ondertussen was het vier uur later, en heeft de busreis welgeteld 12 uur geduurd. We stopten midden in de nacht op een plaats waar niets was, we dachten ‘waar komen we nu toch terecht?’. We moesten nog een kwartiertje lopen en dan zouden we echt op onze accommodatie zijn. Ploeterend door de woestijn, liepen we dan met al onze spullen en WAUW wat waren wij op een mooie locatie aangekomen, midden in de woestijn. We werden zeer vriendelijk ontvangen en er stond een heerlijk diner (om 00:00u) voor ons klaar, wat hadden wij een trek! We gingen door tot de vroege uurtjes, met zijn allen rond het kampvuur met Marokkaanse muziek werd er volop gedanst in het zand.

Wat was de Saharah mooi! Op kamelen gereden met de zonsondergang, gesandboard, en nog veeeel meer! Echter was het tijd om door te trekken naar Marrakesh. Maarja, die busreis, dat duurde wel weer enkele uurtjes… DUS Roos en ik bedachten een competitie om toch een beetje spanning en sensatie te behouden. Roos begon, 1-0 stond het. Nu zou je denken wat voor competitie was dat dan? Laten we zeggen (wat uiteindelijk 3/4 van lola heeft gehad) dat we een voedselvergiftiging hadden opgelopen… Dusja, je ziet het wel al aankomen, met die hobbelige busreis met meeeega veel bochten, konden wij het niet binnen houden… Dus ik dacht nee, nee, ik wil Roos die voorsprong niet geven, laat ik ook even een kotsje leggen, 1-1 was het. De plasticzakjes vlogen door de bus heen, 2-1 voor Roos, 2-3 voor Lona, 4-4 gelijkspel! En ohw nee! Toen begon Kees ook nog! Nog een concurrent erbij die mee wilde doen met onze competitie. Uiteindelijk was onze Roos toch écht de terechte winnaar geworden. Gefeliciteerd nog Roos ;).

Ondanks dat dus bijna iedere lola een voedselvergiftiging heeft gehad. Hebben we toch volop van Marrakesh kunnen genieten, en wauw wat hadden wij een lieve gastvrouw! Zij zorgde er wel voor dat wij weer beter werden. Wanneer de jonkies op bed lagen, uit te zieken. Zetten de Rellende Vellen de stad wel op zijn kop! Met hun is het (gelukkig) nooit stil. Typisch zo als wij Lola’s zijn, gingen we met onze billen bloot, een heerlijke Haman in, we hoeven ons tenslotte nergens voor te schamen. Want iedereen is stuk voor stuk een prachtvrouw.

Mennn wat was dit een prachtige, mooie, heerlijke reis. En wat heb ik intens veel zin om weer met zijn allen bij elkaar te mogen zijn <3!

Corona vlieg alsjeblieft maar weer snel over.


Liefs & kusjes,

Lona

 

 

NIEUWS

Date diner

Het is alweer 3 jaar geleden toen de eerste editie van het LOLA datediner plaatsvond.

Afgelopen 16 November was het weer zover! Met 56 personen bezaten we het gehele restaurant “Bistro St. Sjaak” en konden de knappe obers zich geheel op LOLA en haar dates richten. Het eten was heerlijk en de wijntjes vlogen er bij iedereen wederom weer goed in.
Niet alleen de inhoud van de wijnglazen vlogen er lekker in, maar ook het glas zelf. (lees: nog mouth challenge). Sommige zijn nergens bang voor en zoeken graag hun grenzen op!

We willen niet alleen de kok van “Bistro St. Sjaak” bedanken voor de goede bodem, maar ook zeker de buren “Café Kok”! Het ene na het andere shotje werd geschonken. Van fireman tot dropshot naar flügel, onze favoriet!
De avond werd heerlijk voortgezet in de stad, misschien heb je ons nog wel horen zingen in de karaokebar!

Het was een fantastische avond! Activiteitencommissie van LOLA, bedankt hiervoor! Hopelijk kunnen we over een aantal jaar het date diner vieren met 100 man!

Liefs,
Bestuur

   

NIEUWS

Liefs van Susan

Lief LOLA,

Momenteel zit ik eindelijk op een stoel en trillend achter mijn laptop dit te typen. Waarom trillend? Ik ben zo’n 26 uur wakker vanwege mijn ALV waarbij ik bestuur van S.v. Totus intrede. Ik moet nog douchen dus ik zit nog helemaal onder, jullie begrijpen wat ik bedoel. Maaaar dat ter zijde. De reden van dit schrijven is niet om mijn avond uit te leggen of om te vertellen hoe ik mij nu voel maar omdat ik mij gisteren iets realiseerde of niet zo zeer realiseerde maar eerder dat het mij nogmaals duidelijk werd.

Donderdag 16:30. Ik kwam aan in de soos met enkele zenuwen voor de ALV. Om deze zenuwen een beetje te onderdrukken besloot ik met Noor, waarmee ik de ALV moest doorkomen, een potje beerpong te spelen. Uiteindelijk begonnen we de ALV voor te bereiden waar meer en meer zenuwen ontstonden. Langzaam kwamen een aantal LOLA’s binnen druppelen waarbij ik mij meer en meer op mijn gemak voelde. Ik stond achter de bar en iedere LOLA kwam naar mij toe om te vragen hoe het met mij ging en wenste mij succes. Dat was voor mij zo’n ontzettend warm gevoel. Ik voelde dat LOLA er was om mij te steunen en ze toonde oprecht interesse in mij omdat ze het beste met mij voor hadden. De knuffels en kusjes deden mij zo goed. Sommige zagen het, sommige niet en het zal deels door de zenuwen komen, maar ik stond met tranen in mijn ogen omdat het zo ontzettend fijn vond hoe LOLA er voor mij was.

Halverwege dit verhaal merk ik dat ik goed moet lezen wat ik typ omdat ik mij heel slecht kan concentreren, komt door slaap te kort denk ik.

Maar het allermooiste gevoel voor mij, was dat mijn zus ontzettend haar best deed om op tijd bij de ALV te zijn ondanks dat ze een etentje had. De ALV was al begonnen, deur ging open en mijn lieve zus kwam binnen en ik wist dat ze er voor mij was. Om mij te steunen tijdens de ALV. Een gevoel wat bijna niet is te omschrijven.

Heel deze avond heb ik zoveel liefde van LOLA ontvangen. In verschillende soorten en maten. Vragen of ze kunnen helpen, vragen hoe het met mij gaat, laten weten dat ze trots op mij zijn, mij een knuffel geven. LOLA was er voor mij. Afgelopen nacht besefte ik hoeveel LOLA voor mij betekent en hoeveel ik voor LOLA beteken. Want ook de dames die niet op de avond aanwezig konden zijn, lieten ook weten dat ze er voor mij zijn door mij een berichtje te sturen.

Lieverds jullie zijn stuk voor stuk geweldig en ik houd van jullie allemaal. Jullie zijn geweldige meiden en we zijn er allemaal voor elkaar. Een band die ik echt niet bij ieder dispuut terugzie. Wat ik afgelopen nacht heb mogen aanschouwen, geloof mij maar.

Ik hoop dat jullie er hetzelfde als mij over denken, anders zou dat best vervelend zijn. Maar ik gun vooral iedereen dit gevoel wat ik bij jullie heb. En ik hoop dat we dit blijven houden.

Nu ga ik douchen maar schatjes dikke kus voor jullie allemaal.

P.S. ik ga mijn blouse natuurlijk heel erg missen.

NIEUWS

Thanksgiving-diner

Zaterdag 25 November was het dan eindelijk zover….!

DE 1e editie van het LOLA Datediner was daar dan eindelijk aangebroken!

Vol smacht zaten we af te tellen dat deze avond zou aanbreken. Iedereen was benieuwd hoeveel tinder date’s er aan tafel zouden aanschuiven! Uiteindelijk had iedereen toch door zijn vlotte praatjes en lieve lachjes een date kunnen regelen zonder gebruik te maken van deze hopeloze jongens.

 

We hebben heerlijk mogen eten bij het restaurant “Bij Vermeer”. Het eten was uitermate goed. De wijntjes vlogen er bij iedereen er goed in. Om elkaars dates, en in sommige gevallen hun eigen dates, beter te leren kennen hebben we aan tafel fanatiek het spel “Wie ben ik” gespeeld.

En ja… jongens blijven jongens hé… Volwassen worden is voor hen nog een dingetje.

Ze waren natuurlijk ook weer te vinden in de kinderhoek en de Frozen kleurplaten vlogen het restaurant rond. Echter zijn ze wel creatief, zelfs kinderspelletjes kunnen ze omtoveren in drankspelletjes.

Het personeel heeft deze avond dan ook lopen zwoegen en zweten waardoor het heel eventjes mis ging. Nu weten wij dat met een blad bier lopen geen koud kunstje is maar wel jammer dat er een mooi wit hemd deze avond niet gespaard kon blijven.

 

Om vijf voor half elf kregen we een seintje van het personeel dat over 5 minuten alle flessen van tafel werden gehaald. Nou zijn wij natuurlijk altijd heel duurzaam bezig en houden we totaal niet van verspilling. De glazen werden daarom ook tot het randje vol gegoten zodat de resterende wijn niet in de gootsteen belande. Sommige waren hier helaas iets te gretig mee en hebben we vernomen dat sommige mensen dezelfde avond nog lekker geknuffeld hebben met de wc-pot.

 

Kortom! We kunnen wel zeggen dat het een super geslaagde avond was.

Wij willen de activiteitencommissie van LOLA daarom erg bedanken!!

  

NIEUWS

Zomerborrel herendispuut Braque

Een paar maanden geleden hebben we al gemerkt dat een combinatie van Braque, LOLA en buckets met drank leiden tot een geweldige borrel. Om deze reden stond er afgelopen woensdag weer een borrel op planning. Deze keer niet zomaar een borrel, maar een zomerborrel. Gelukkig zat het weer volop mee in deze regenachtige vakantieweek en kon de BBQ worden aangestoken. Dat BBQ eigenlijk een ding is voor mannen werd alweer snel bewezen, al is onze Suus ook een ware BBQ-vrouw. Borrels zijn altijd een goed idee, vandaar dat de opkomst op het laatste moment nog even werd verdubbeld en de tuin vol stond. Ook heeft onze voorzitsters bewezen de traditie van de mannen van Braque betreft hun presentje niet aan zich voorbij te laten gaan en was de fles in no time leeg…

Nadat alle buikjes gevuld waren en het bier na het bijhalen weer op was, werd het tijd om richting de stad te gaan. En we horen iedereen al denken ‘Woensdag stappen? Polly, De Jongens Van Je Weet Wel!’. LOLA is ondertussen, hoe kan het eigenlijk ook anders, al bekend bij deze muzikale mannen. Nobody’s Wife wordt dan ook bijna elke woensdag door de Polly geschreeuwd en zelfs het LOLA-lied kent ondertussen akkoorden.

Kortom! Mannen bedankt voor wederom een super borrel!